Perėndeshė e botės
nga Beptin Pjetri

Lapsin marrė e shkruaj,
Sapo nisė janar 2005,
Tė parin vjershė shkruaj,
Pėr ty nanė e dashtun.

Pėr ty, moj nanė!
Ku t’i gjej fjalė?
Zemra ime e vogėl,
Pėr ty s’gjen fjalė.

Sa herė qė rrėzohem,
Kuku, nanė bėrtas,
Mė shėrohet plaga,
Fluturoj me gas.

Kurrė nuk bėrtas,
Kuku babė, kuku vlla!
Veēse, kuku nanė!
O nanė, o nanė ku je?

Kangė n’djepė kėndon,
Lisa malit larton,
Atdheun e lulėzon,
Xhubletat i pikturon.

Kur flen fėmija natėn,
Ti ēohesh dhe shikon,
Yjet e natės tė ndriēojnė,
Perėndia tė bekon.

Lum kush tė gazmon,
Zemrėn me lule ta paqon,
Vazo n’dritare shikon,
Me rreze shtėpinė e xixėllon.

O Perėndeshė e tokės!
Botėn e gazmon,
Me djem e varza,
Bilbilat kėndojnė.

Mjerė, kush tė hidhnon,
Dejet e zemrės t’i loton,
Dallgė detesh gufon,
Me tė qeshur tė qorton.

E falė nana tė birin,
Si falė Perėndia njerinė,
Qė tė jetojė n’harmoni,
E tė rriten me dashuri.


Zemėr e fortė si ēekan,
Rrahė ditė natė
Duron e shumė falė,
Ka njė zemėr sa njė mal.

O Perėndeshė e botės!
Tė gjithė tė adhurojnė,
Pėr ty vargje shkruaj,
Diell, ti je nė kėt tokė.

Falemnerės, o nanė bardha!
Me t’mira, ti na rrite,
Nga zemra ime buēetė,
Tė rroni sa malet kreshnike!

Lart